இராமநாதபுரம் மாவட்டம் பெருநாழி அருகே, பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனி நிர்வாகக் காலத்தைச் சேர்ந்த, 1834-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் செதுக்கப்பட்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க எல்லைக் கல் கல்வெட்டு ஒன்று கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது. இராமநாதபுரம் மற்றும் எட்டயபுரம் சமஸ்தானங்களுக்கு உட்பட்ட கிராமங்களுக்கு இடையே நிலவி வந்த எல்லைப் பூசலைத் தீர்த்து வைக்கப்பட்டதை இந்தக் கல்வெட்டு விரிவாக ஆவணப்படுத்துகிறது.
கமுதி தாலுகா, துத்திநாதம் கிராமத்தில் உள்ள வலசுப்பிரமணியபுரத்தின் ஐந்து ஊரணிகளுக்கு அருகே, 12 அடி உயரமுள்ள பிரம்மாண்டமான கிரானைட் (கருங்கல்) தூணில் இந்தக் கல்வெட்டு செதுக்கப்பட்டுள்ளது.
இக்கிராமத்தில் இருந்து வடமேற்கே சுமார் 3 கி.மீ தொலைவில் உள்ள இத்தூணில் கல்வெட்டு எழுத்துக்கள் இருப்பது குறித்து, உள்ளூர் ஆசிரியர் விஜயராமு என்பவர் வரலாற்று ஆய்வாளர்களுக்குத் தகவல் அளித்தார். இந்தத் தகவலின் பேரில், இராமநாதபுரம் தொல்லியல் ஆய்வு நிறுவனத்தின் தலைவரும், அரசுப் பள்ளி ஆசிரியருமான வே. ராஜகுரு,மற்றும் ஆய்வாளர்கள் சௌந்தரராஜன் மற்றும் செல்லம் ஆகியோருடன் சம்பவ இடத்திற்குச் சென்று, கல்வெட்டைப் படியெடுத்து (Estampage) விரிவான ஆய்வுகளை மேற்கொண்டனர்.
பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் கீழ், அப்போதைய மதுரை மாவட்ட முதன்மை கலெக்டராக இருந்த ஜான் பிளாக்பர்ன் (John Blackburne), 1834-இல் வழங்கிய முக்கிய தீர்ப்பை இந்தக் கல்வெட்டு பதிவு செய்துள்ளது.
எல்லைப் பூசல் விபரம்: இராமநாதபுரம் சமஸ்தானத்தைச் சேர்ந்த பெருநாழி கிராமத்திற்கும், தற்போது தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் உள்ள எட்டயபுரம் சமஸ்தானத்தின் மாவலோடை, கூத்தலாபுரம் மற்றும் சின்னூர் ஆகிய கிராமங்களுக்கும் இடையே நீண்ட நாட்களாக எல்லைப் பிரச்சனை இருந்து வந்தது.
தீர்ப்பும் எல்லையும்: இந்த எல்லைப் பூசல் சுமுகமாகத் தீர்க்கப்பட்ட பின், நிலப் பகுதிகளைத் துல்லியமாகப் பிரித்துக் காட்டுவதற்காக இந்த எல்லைக் கல் தூண் நிறுவப்பட்டதாக ஆய்வாளர் ராஜகுரு தெரிவித்துள்ளார்.
எல்லைகளின் விபரம்: பெருநாழியின் மேற்கு எல்லை ஐந்து கண்மாய்களுக்கு வடக்கே அமைந்துள்ளதாகவும், பரளச்சி கிராமத்தின் கிழக்கு எல்லையே பெருநாழியின் மேற்கு எல்லையாக அமைகிறது என்றும் கல்வெட்டில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், பூலாங்கல் மற்றும் செங்குளம் ஆகிய கிராமங்கள் இதன் தெற்கு எல்லைக் கிராமங்களாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
வரி வடிவம்: இக்கல்வெட்டு மொத்தம் 25 வரிகளைக் கொண்டுள்ளது. மங்கலச் சொல்லான 'சுவஸ்திஸ்ரீ' என்ற வார்த்தையுடன் இக்கல்வெட்டு தொடங்குகிறது.
காலம்: இதில் ஷாலிவாஹன சகாப்த ஆண்டு 1757, தமிழ் ஆண்டு 'ஜய' மற்றும் ஆங்கிலத் தேதியான ஆகஸ்ட் 23, 1834 ஆகியவை மிகத் தெளிவாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.
மொழி மற்றும் எண்கள்: இக்கல்வெட்டு தமிழ் மற்றும் கிரந்த எழுத்துக்கள் கலந்து செதுக்கப்பட்டுள்ளதுடன், متن முழுவதும் தமிழ் எண்களே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சில இடங்களில் விடுபட்ட வார்த்தைகள், பிற்காலத்தில் வரிகளுக்கு மேலே சிறிய எழுத்துக்களில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.
இந்தக் கல்வெட்டு நிறுவப்பட்ட 1834-ஆம் காலகட்டத்தில், தற்போதைய குடியிருப்புகளான துத்திநாதம் மற்றும் வலசுப்பிரமணியபுரம் ஆகிய கிராமங்கள் இன்னும் உருவாகவில்லை என்பதற்கான மிக முக்கிய வரலாற்று ஆதாரங்கள் இக்கல்வெட்டின் மூலம் நமக்குக் கிடைப்பதாக ராஜகுரு கூட்டியுள்ளார்.
தற்போது இந்த எல்லைக் கல் இருக்கும் பகுதியைச் சுற்றியுள்ள கிராம மக்கள், இதனைத் தங்களது கிராம வழிபாட்டு மரபுகளின் ஒரு பகுதியாகக் கருதி வழிபட்டு வருவதால், இந்த வரலாற்றுச் சின்னம் சிதையாமல் இன்றுவரை மிகப்பத்திரமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது.இக்கண்டெடுப்பு குறித்த முழுமையான விபரங்கள் தமிழ்நாடு மாநில தொல்லியல் துறைக்கு முறையாகத் தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளதாம்.
0 Comments